Dromen die aarde openbreken

Ik had een idee voor een bundel over nieuwbouwwijken. Uitgevers en agentschappen zagen er niet veel in. Platform31 gelukkig wel. Ik mocht het afgelopen jaar voor hen Dichter bij het Jaar van de Ruimte zijn. En ze hielpen bij het maken van de bundel die ik tijdens een hardlooprondje Dromen die aarde openbreken noemde. Woonfilosoof Pieter Hoexum zag er ook wel wat in en schreef en mooi nawoord. Vinexfotograaf Theo Baart leverde de prachtige omslagfoto, gemaakt in de buurt van de Biesbosch.

Koop Dromen die aarde openbreken

Dinsdag 15 december 2015 mocht ik voor het eerst uit mijn dromen voorlezen tijdens het slotcongres van het Jaar van de Ruimte. 

AFTER SUN

Ze rilt als ik haar rode huid insmeer,

vandaag was teveel om te bewaren.

Het huis is koel achter de zonnebril

op het dak, de ondoorzichtige vensters

met uitzicht op morgen.

Ik bewaar zon op zolder, stem de hitte

van de stralen af op onze lijven,

spoel in de badkamer het zweet weg

dat me uitbreekt als ik denk aan

haar naakte dagen buiten deze muren.

VAN DE ARRESTATIE ZIJN NOG OPNAMEN

Eerst dacht ik dat het een grap was, 

vandaag is dat anders. In Nederland

kwam ik er pas achter dat ik 11 was.

We stonden stil. Ik wist dat ik daar 

de rest van mijn leven last van zou hebben. 

In het ziekenhuis weten ze niet 

hoe ze dat moeten verhelpen. 

Hoe kan dat? Hoe groeien planten dan? 

Ze maken niet dezelfde rekensom.

Een stuk van mijn jeugd is weggenomen.

readymade interview Robert Vuijsje met Kno’Ledge Cesare,

de Volkskrant 3 maart 2015

UITERWAARDEN

Er huist een stad in mij, waar ik torens 

met molens in een rechte lijn zie staan, 

de cirkel rond maak door de boog 

van de brug te volgen, een beeld 

boetseer van wolken die grond raken.

Door sloten tijd, over wallen van rust, 

langs prikkeldraad van zekerheden 

probeerde ik die plaats te leren kennen.

Ik heb de stad gezien, maar als door een 

beslagen ruit. Buiten sta ik nu nog even 

in schemering, jij schrijft binnen onder

een lamp en ziet ons (ik snap het niet) 

tegen de regen verschijnen: er staat 

een huis in mij, er huist een stad in jou.

Bij mijn afscheid als stadsdichter, opgedragen aan mijn opvolger Anna Wiersma