In een soort poëzieguerrilla-actie overhandigde ik eind 2015 mijn tweede bundel Dromen die aarde openbreken aan minister van Infrastructuur en Milieu Melanie Schultz. We raakten net aan de praat over de Vinex ('ach, wóón jij daar?), huizen, schrijven, nou ja, het leven, toen de burgemeester van Amersfoort ons onderbrak. Ze was zo aardig een paar dagen later in een berichtje te schrijven dat ze mijn gedichten mooi en pakkend vond.
Website De Optimist publiceerde een stuk van neerlandicus en dichter Maarten Buser, waarin hij mij empathie verwijt, en verder uitlegt waarom hij denkt dat de lezer niet snel klaar is met mijn gedichten: '(...) helderheid staat bij Tim niet gelijk aan doorzichtigheid. Bij herlezing vallen steeds andere dingen op (...)'.
Criticus Hans Puper maakte voor Meander een recensie in de rubriek Poëzie Kort (maart 2016): 'Ook als je zulke ‘gewone’ poëzie maakt, moet je wel een vaardig dichter zijn en dat is Pardijs.' En hier word ik ook blij van: 'En met een lichtvoetige beschrijving van de condition humaine heeft hij geen moeite', over gedicht Dierenpark.
Rooilijn, tijdschrift voor wetenschap en beleid in de ruimtelijke ordening, vindt dat ik de wijk als podium gebruik:
Hieronder tenslotte de bespreking van Niek Hietbrink in Poëziepuntgl, waarin hij schrijft: '(...) de lezer wordt hierdoor moeiteloos meegenomen naar een kijk achter de werkelijkheid, achter de vertrouwde en alledaagse sleur van de (Vinex-)wijk waarin hij woont.'
Meer lezen? Dromen die aarde openbreken is te koop bij Trancity.
13.5.16
22.12.15
Dromen die aarde openbreken
Ik had een idee voor een bundel over nieuwbouwwijken. Uitgevers en agentschappen zagen er niet veel in. Platform31 gelukkig wel. Ik mocht het afgelopen jaar voor hen Dichter bij het Jaar van de Ruimte zijn. En ze hielpen bij het maken van de bundel die ik tijdens een hardlooprondje Dromen die aarde openbreken noemde. Woonfilosoof Pieter Hoexum zag er ook wel wat in en schreef en mooi nawoord. Vinexfotograaf Theo Baart leverde de prachtige omslagfoto, gemaakt in de buurt van de Biesbosch.

Dinsdag 15 december 2015 mocht ik voor het eerst uit mijn dromen voorlezen tijdens het slotcongres van het Jaar van de Ruimte.
14.9.15
AFTER SUN
Ze rilt als ik haar rode huid insmeer,
vandaag was teveel om te bewaren.
Het huis is koel achter de zonnebril
op het dak, de ondoorzichtige vensters
met uitzicht op morgen.
Ik bewaar zon op zolder, stem de hitte
van de stralen af op onze lijven,
spoel in de badkamer het zweet weg
dat me uitbreekt als ik denk aan
haar naakte dagen buiten deze muren.
16.4.15
VAN DE ARRESTATIE ZIJN NOG OPNAMEN
Eerst dacht ik dat het een grap was,
vandaag is dat anders. In Nederland
kwam ik er pas achter dat ik 11 was.
We stonden stil. Ik wist dat ik daar
de rest van mijn leven last van zou hebben.
In het ziekenhuis weten ze niet
hoe ze dat moeten verhelpen.
Hoe kan dat? Hoe groeien planten dan?
Ze maken niet dezelfde rekensom.
Een stuk van mijn jeugd is weggenomen.
readymade
interview Robert Vuijsje met Kno’Ledge Cesare,
de Volkskrant 3
maart 2015
10.4.15
Subscribe to:
Posts (Atom)





