2HB

bij afscheid raadsleden Zutphen na verkiezingen 19 maart 2014

Jij en ik hebben veel gemeen. We bestaan

dankzij hout, gom, klei en pigment. Alle

kleuren zijn in ons samengebald tot rood,

een heldere kleur die goed opvalt in een

zwart-witte omgeving en moeilijk uitwisbaar is.

Dat maakt tellen makkelijker. Hardheid wordt

aangegeven in cijfer- en lettercombinaties en we zijn

te gebruiken in alle standen en op vele ondergronden.

Vier jaar geleden vulde ik een rondje in zodat jij

je punt kon maken. Mijn kleur gaf je het woord en

toen je mond zich opende hoorde ik de honderden

stemmen van onze stad. Daar wil ik je voor

danken. En we zijn nog niet klaar: door ons te

scherpen zijn we eenvoudig opnieuw te gebruiken.

NIEUWBOUW

Het schoolplein moest met vuistslagen en schijn-

bewegingen veroverd worden. Op eigen risico betreed

ik dit terrein en meld me bij de uitvoerder. Hij zet me een

helm op en geeft me veiligheidsschoenen voor het zand

dat ik onder mijn nagels mee naar huis nam, in mijn

buik de lekke bal, de fysieke vormgeving van de

hoofdparkeerplaats waar ik al mijn knikkers verloor

en het hart van Diana won, of was het anders-

om de ruimte in mijn hoofd staan hekken in de wind

te rammelen, in een hoek op een bult de weggegraven

grondslag, klaar om verwijderd te worden. Dan zijn we

weer een stap verder in de realisatie van een servicegebied

zonder zorgen. Beschadigde onderdelen worden weggewerkt

wat lagere lasten voor de nieuwe huurders betekent.

NIEUWJAAR

Afgeschreven dagen in groene prullenbakken 

op stoepranden beginnen te ruiken als de klok 

twaalf slaat drijft er rook 

door de tuinen door de ramen

zien we het nieuwe jaar als één 

dag uitgestrekt op de grond naast 

de zwartgeblakerde prullenbakken 

snippers van dagen die we aanstaken.

Mannen met gevoerde jassen en handschoenen 

verwijderen wat wij nalieten, voorkomen dat ze 

verstrikt raken in dromen voor het komende jaar.

voor nieuwjaarsreceptie gemeente Zutphen

IK VIND HET LASTIG OM OVER PROBLEMEN TE PRATEN

(geschreven tijdens nieuwscafé Stroom Zutphen)

Jongeren van 16 kunnen nog niet goed zelf een weloverwogen beslissing nemen, die willen experimenteren, daarom is besloten het spelen van bordspellen onder de 18 jaar te verbieden, dat is zo slecht voor de ontwikkeling van de hersenen. Het is niet leuk, maar je kunt beter duidelijk zijn, dan ben je er ook van af.

Er zitten ook nadelen aan: er is geen kennismaking meer met de licht spanning houdende spellen als Ganzenbord, maar 18-jarigen kunnen nu in een keer beginnen met sterke spellen als Risk. En waar gaan de jongeren heen? Vrees is dat ze wegblijven uit jongerencentra en zich terugtrekken onder bruggen, in parken of in keten om bordspellen te spelen. Daar zijn geen jongerenwerkers of getrainde vrijwilligers.

De horeca maakt onderling afspraken hoe om te gaan met de nieuwe regelgeving rond bordspellen. Een van de ideeën is het organiseren van bordspelvrije feesten. De gemeente stelt een bordspelopsporingsambtenaar aan die gaat kennismaken met alle spelers, maakt met de GGD een preventiebeleid, waarvoor input wordt gevraagd bij veldsportverenigingen, die weten immers alles van spelregels. Daar mag je geen bordspellen spelen als je nog moet rijden, zeker niet als er kinderen in het spel zijn.

Er is een nieuwe speler aan tafel, die in de wieg gelegd is voor het spel. Ze krijgt gelijk een opdracht op haar bordje waar je hoofdpijn van krijgt, vooral in de ochtend. Maar ze heeft jonge kinderen, dus energie genoeg. Zij en andere ouders gaan aan tafel met hun kinderen om te praten over waarom ze het zo belangrijk vinden om bordspellen te doen, en praten over alternatieven, zoals een avondje gezellig naar de kroeg.

Ik denk dat een oplossing is om een spel uit te vinden dat je kan winnen door het zo weinig mogelijk te spelen.

OP DEZE PLEK MOET ALTIJD IETS ANDERS STAAN

Maar als ik klaar ben met stapelen

en voegen, zie ik dat de woorden als
keien uit mijn hoofd om me heen zijn

gegroeid tot een muur van wat er was.

De bovenste steen, de kroon, moet ik

begraven, de onderste steen boven.

Als er een manier zou zijn om met mijn

kop in de wind boven deze wand te

staan, lucht te scheppen, er met mijn

hart woorden in te hakken die kloppen

ze met mijn tong glad te slijpen. Dan

kon ik mijn stem een plek tussen zojuist

en straks geven, met mijn adem als

fundament bouwen aan mijn naam.

Dan zou ik durven zingen.

voor Vocaal Ensemble Zutphen bij jubileumprogramma Kings and Crowns